1863: Het beleg van Vicksburg

In dit artikel:

De overgave van Vicksburg op 4 juli 1863 was een beslissende overwinning voor de Unie tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. De stad lag strategisch op een klif boven de Mississippi en vormde de belangrijkste verbinding tussen het oostelijke en westelijke deel van de Confederatie. President Abraham Lincoln beschouwde Vicksburg daarom als de sleutel tot de overwinning; Zuidelijk president Jefferson Davis noemde de stad de spijker die beide helften van het Zuiden bijeenhield.

Na de inname van Memphis en New Orleans werd Vicksburg het voornaamste Zuidelijke bolwerk aan de Mississippi. De stad was zwaar versterkt met forten en loopgraven en doorstond vanaf mei 1862 een langdurig bombardement van de Noordelijke marine. Een jaar later bracht generaal Ulysses S. Grant ongeveer 24.000 soldaten naar de oostoever van de rivier. Na overwinningen bij Port Gibson en Grand Gulf en de verovering van Jackson sneed hij Vicksburg af van versterkingen en bevoorrading. Zuidelijk bevelhebber John C. Pemberton trok zich met bijna 30.000 manschappen in de stad terug, waar hij tegenover een veel groter Noordelijk leger en de Unievloot kwam te staan.

Het beleg begon op 25 mei 1863 en duurde 41 dagen. Door honger, ziekte, beschietingen en gebrek aan water en voedsel moesten inwoners en soldaten in zelf gegraven grotten schuilen. Uiteindelijk gaf Pemberton zich over, waarna de Mississippi volledig in handen van de Unie kwam en het Zuiden effectief in tweeën werd gesneden. Samen met de Noordelijke overwinning bij Gettysburg betekende dit een belangrijk keerpunt in de oorlog.