Uit de documentaire bleek haarfijn waarom bijna alle Amerikanen verzot zijn op Dolly Parton

In dit artikel:

De 2Doc-documentaire Dolly Verenigt de Staten van Nicolas Maupied onderzoekt waarom Dolly Parton in de Verenigde Staten zo’n zeldzame verbindende figuur is. Maupied reconstrueert haar leven en carrière met veel archiefmateriaal en laat vooral Parton zelf aan het woord; een sfeerloze AI-verteller vult af en toe aan. De film legt de nadruk op eigenschappen die haar brede populariteit verklaren: haar trots op de Smoky Mountains, haar ondernemerschap, haar zelfspot en haar zichtbare stijlkeuzes — pruiken, make-up en plastische chirurgie — die onvermijdelijk deel van het verhaal zijn.

Maupied ontwijkt expliciete politiek, maar belicht wel Partons warme band met de queergemeenschap en haar inclusieve geloofsopvatting: ‘God veroordeelt niemand. En niemand staat boven hem.’ Muzikaal draait de documentaire om knappe livesessies van klassiekers als Dumb Blonde, I Will Always Love You en Coat of Many Colors, en het laat zien hoe coverversies van Whitney Houston en Beyoncé haar ook onder delen van de zwarte gemeenschap populair maakten.

De film is overtuigend, soms wat pathetisch, maar vooral plezierig om naar te kijken: een portrait dat uitlegt waarom een countryzangeres in gespannen tijden als een nationale brugfiguur kan fungeren — zelfs tot het punt dat in 2020 sommigen voorstelden standbeelden te vervangen door beelden van Parton, een idee dat zij beleefd afwees.